• ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΛΛΙΑΚΟΥ// κριτικές

    • 01.10.09

      Έλλειψη οξυγόνου

      (Δημοσιεύθηκε στο δεύτερο τεύχος της Book Press)

      “Τρεις συγγραφείς αυτοσυστήνονται”

      Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από τη νόσο των ορειβατών, κι όμως οι πρωταγωνιστές δεν επιδίδονται σε αναβάσεις. Αγγίζοντας το οριακό σημείο που για τον καθένα τους αποτελεί “μεγάλο υψόμετρο” – σημείο όπου η έλλειψη οξυγόνου γίνεται διαβρωτική-, εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους άλλους. Οι άλλοι είναι άνθρωποι που η συγκυρία έφερε στον δρόμο τους, που τους βολεύει ίσως να πιστεύουν ότι εκείνοι μάλλον έχουν την ανάγκη τους, που εντέλει τους ποθούν. Στην πρώτη νουβέλα (“Νούφαρο”), είναι η οικοδέσποινα που “ξέχασε” ένα προσωπικό ημερολόγιο δίπλα στον καναπέ-κρεβάτι του φιλοξενούμενου ή αυτός γυρεύει κάτι από κείνη όταν το διαβάζει; Στο “Λώρο”, πληροφορούμαστε ότι και οι δύο το ήθελαν – η εγκυμοσύνη ήταν προγραμματισμένη. Τότε όμως τι ζητάει η ηρωΐδα από τη μόνη έγκυο άνευ “παρτενέρ” στο σεμινάριο ενεργού τοκετού που παρακολουθούν από κοινού; “Σεξ γιοκ” είναι το πρόβλημα στην τρίτη νουβέλα (“Η θλίψη είναι σουηδική”) – παρενέργεια των χαπιών, κι ας ανήκουν στη νέα γενιά αντικαταθλιπτικών με λιγότερες, υποτίθεται, παρενέργειες. Ποια βεβαιότητα ανατρέπει ένας πρώην συλλέκτης τριζονιών; Τέλος, τι είδους τρίγωνο μπορούν να σχηματίσουν ένας φευγάτος ορειβάτης των Ιμαλαΐων, που υπογράφει το χειρόγραφο “Η αρρώστια των βουνών”, ο οδοντογιατρός, που ξέρει μια θλιβερή ιστορία, και μια ηρωίδα που έχει μπει στην ηλικία που μια γυναίκα γίνεται αόρατη; Οι 4 νουβέλες εξερευνούν το εσωτερικό τοπίο της αυταπάτης και της εγρήγορσης, της ανεστιότητας και της σύγκλισης.

      Δήμητρα Κολλιάκου

      10.2009

      Επιστροφή